Het bestandssysteem van een computer (of telefoon of andere apparaten die in wezen een computer zijn) bestaat uit mappen, bestanden die in mappen staan, mappen die in mappen staan, etc.

Van de gebruiker wordt verwacht dat ze hun bestanden binnen het bestandssysteem opslaan. "Mijn Documenten", "Afbeeldingen", "Video's", e.d.

Feit is, dat iedereen die geen computernerd is daar niets van begrijpt. Het systeem stamt uit de jaren '70 en is gebaseerd op het idee van een ladenkast met daarin lades en mappen. In de mappen zitten weer papieren, en elk papier is een bestand.

Een normale computergebruiker kent echter alleen zijn bureaublad, de prullenbak en als je geluk hebt, de map "Mijn Documenten".

Het presenteren van het bestandssysteem via een Finder of Verkenner is voor de meeste mensen simpelweg te complex. De meeste mensen slaan hun spullen dan ook op in de map die toevallig als standaard staat ingesteld bij "opslaan als...".

Apple is bezig om deze technische bullshit af te schaffen. Dat wil zeggen, het bestandssysteem blijft gewoon bestaan, maar de gebruiker wordt er niet meer mee lastiggevallen.

Op de Mac gebeurt dat al in iTunes en iPhoto, waarbij de gebruiker niet hoeft na te denken in welke mappen de muziek en foto's eigenlijk staan. Ze staan gewoon in de bibliotheek. Punt.

Op de iPhone is het zichtbare bestandssysteem al afgeschaft en ook in de iPad zal dit zo zijn. Een applicatie slaat zijn spullen gewoon op. Punt. Waar? Waarom? Hoe? Niet interessant.

Het bestandssysteem zal het nieuwe Flash zijn; het zal uitsterven dankzij vernieuwingen van Apple.

Het duurt nog wel 10 jaar voordat we nergens meer een bestandsysteem zien, maar het gaat zeker gebeuren.