De vraag is natuurlijk waarom zoveel mensen een adblocker installeren.

Ten eerste: Flash. Flash advertenties zijn irritant, leiden af, en moeten lang laden. Bovendien crasht de gemiddelde browser als er 5 tabs open staan met elk een paar Flash advertenties.

Advertentie-jongens en hippe reclamebureau's zijn helemaal into Flash omdat je echt superdikke helemaal te gekke vet dope campagnes kan neerzetten met video en geluid.

In werkelijkheid jaag je alleen maar het publiek weg, maar dat willen reclamebureau's niet horen en ze vertellen het ook niet aan klanten.

Ten tweede: advertenties zijn vaak totaal geen aanvulling op de inhoud van de website. Wat moet een lezer met ringtone-reclames op een site voor recepten? Door het adverteren van troep die niet interessant is voor de doelgroep worden advertenties veel eerder als irritant ervaren.

Ten derde: advertenties passen vaak niet binnen de vormgeving en uitstraling van de site. Meestal doen adverteerders dit bewust; zij willen juist opvallen door lelijkheid, knipperen en geluid. Dit jaagt opnieuw de lezers weg, zowel van de advertentie als de website zelf.

Als de advertenties binnen de site passen zal de lezer ze veel minder als irritant ervaren en meer als onderdeel van de informatie die op de site te vinden is.

Helaas willen adverteerders echter dat de ogen van de lezers eerder naar de advertenties gaan dan naar de werkelijke inhoud van de site. Hiermee daalt de kwaliteit van de website; de lezer wordt afgeleid van waar hij werkelijk voor komt, en kan dit als irritant ervaren.

Nu is het niet de schuld van Ars Technica dat het internet vol staat met allerlei troep-advertenties die gebruikers doen besluiten om een adblocker te installeren, maar in plaats van de lezers op te roepen om dit niet te doen hadden ze ook adverteerders kunnen oproepen om eens een keer met normale advertenties te komen.

Adverteerders zorgen voor inkomsten, daar komen de meeste websites niet onderuit. Maar dat betekent niet dat adverteerders zich als zwijnen mogen gedragen. In plaats van de adverteerder als koning klant te zien, kan je het ook omdraaien: wil jij je advertenties op MIJN briljante website zetten, dan zul je ze moeten aanpassen aan MIJN eisen.

Uitgevers kunnen regels opleggen aan adverteerders, ondanks dat ze klant zijn. Niemand vind het vreemd als uitgevers weigeren om sex of discriminerende advertenties te publiceren. Op dezelfde manier kan een uitgever makkelijk andere eisen stellen aan de advertenties.

Dat is niet klant-onvriendelijk; het verbetert de kwaliteit van de website als geheel (dus inclusief advertenties) en de bereidheid van lezers om aandacht aan de adverteerders te besteden.

Dus, online marketeer en uitgever, ga eens wat doen aan je campagnes, in plaats van naïef slachtoffertje spelen waarbij de schuld wordt neergelegd bij eindgebruikers.